Matthijs van Amsterdam

Via een omweg van straatkunst naar elektronische muziek en weer terug, besloot ik in 2011 mijn kunst naar het doek te brengen: Ik wilde dat het tastbaar en tijdloos werd.

“Elk schilderij komt voort uit een innerlijke drift om te schilderen. Het proces spreekt mij met name aan.”

Mijn achtergrond in straatkunst is nog steeds terug te zien in het kleur en materiaal gebruik. De strakke lijnen, spetters, gelaagdheid, de suggestie van driedimensionaliteit en sterke contrasten. Ik maak gebruik van acrylverf, paletmessen, kwasten en plamuurmessen. Door het gebruik van de rechte lijnen ontstaan rechte en hoekige vormen, die soms zelfs neigen naar een vorm van cubisme.

In mijn schilderijen staat ritme, dynamiek, licht en vorm centraal. Ik werk niet primair vanuit een thema of vanuit begrippen. Gaandeweg merk je dat het menselijk brein toch zoekt naar referentie kaders. Voor mij zijn het geometrische figuren die symfonisch aaneen zijn geschakeld zodat mijn stuk muziek klopt. Als de toeschouwer er telkens iets anders in kan horen, ben ik tevreden.

 

Matthijs van Amsterdam